Tiny Apeldoorn vrijwilliger van VPTZ Hospice De Lelie verteld

Mijn naam is Tiny. Als geboren Groningse, maar al 40 jaar wonend in Twente en nu in de Achterhoek wil me graag aan u voorstellen. Ik ben getrouwd met Menzo, moeder van twee dochters en inmiddels oma van vijf kleinkinderen en met veel plezier nu al 12 jaar oppasoma.

Voluit moeder en oma kunnen zijn is mooi en daar geniet ik heel bewust van, in het besef dat mijn moeder dat niet zo lang kon zijn. Zij stierf op haar 50ste. We mochten haar de laatste maand thuis verzorgen, in die tijd nog niet zo gebruikelijk, maar voor ons een kostbare en intensieve periode.

Daar is dan ook mijn motivatie geboren om dit werk te gaan doen; Zorgen dat het mogelijk is voor mensen om thuis te sterven. Voor familie en vrienden de mogelijkheid scheppen om 'tot de drempel mee te gaan'. Dat zinnetje las ik in een boek toen ik 's nachts ergens waakte en die regel heeft me niet meer los gelaten. 

Het is boeiend om te zien hoever partners, ouders, kinderen en vrienden meegaan met hun geliefden. Dat wij daarin naast hun mogen staan is elke keer weer een wonder in je eigen leven. Ik wilde graag, na mijn werk als audicien, iets gaan doen dat me raakte en dat me met veel kleurrijke mensen in aanraking zou brengen. Dit vrijwilligerswerk leert je naar het leven kijken op de meest intense manier. Je ervaart hoe mensen daarmee omgaan of juist niet.

Nadat ik de VPTZ cursus ‘Waardevolle nabijheid’ had gevolgd, heb ik dat voor mijzelf geformuleerd als: "Waardevol nabij zijn is voor mij gepaste afstand houden". Zo kun je het beste ‘ER ZIJN’. Die twee woorden is wat we doen en wat ik ook zo ervaar. Mijn voorkeur is het ’s nachts waken, maar ook overdag ben ik inzetbaar. Bij het Hospice werk ik ook als vrijwilliger en tevens als vrijwillige coördinator. Een heel andere dimensie maar ook boeiend en verrijkend.

Het moeilijkste in dit werk vind ik het wanneer mensen in deze periode nog in onmin leven. Je zou dan psycholoog, theoloog, raadsvrouw en nog veel meer tegelijk willen zijn. Je kunt alleen maar toekijken. Mooi vind ik juist hoe liefdevol het ook kan zijn. Hoe juist naast verdriet alle mooie momenten oplichten in een leven. De inzetten zijn vaak van korte duur. Dit maakt dat ik het werk goed kan volhouden en nog lang hoop te doen. Als veel mensen iets doen kunnen we onze maatschappij menselijk en leefbaar houden.

Carla Pols heeft het zo verwoord:
Als ik iets bij mag dragen
laat mij eer bieden
laat mij respecteren