Wil Martens: 'Het is goed dit werk te kunnen doen'

Door familie omstandigheden kwam ik in contact met sterven. Daarna vroeg ik mij af, kan ik hier iets mee. Sinds 1998 VTZ, cursus schoorvoetend begonnen. Het ging steeds beter en gaf veel voldoening. Het boeit me om 's avonds laat, als iedereen naar bed gaat, op pad te gaan. Van 23.00 uur tot 07.00 ga ik meestal. Dan klop ik aan bij zieke en vermoeide mensen, met de boodschap, zal ik het even overnemen.

Me nuttig maken door er gewoon te zijn. Soms geef ik mensen een betere houding, of iets te drinken. Soms moet het bed verschoont, ook wel eens samen met het MT. Ook luister ik goed naar partner of kinderen. Die kunnen hun verhaal dan aan een vreemde kwijt. Het is prettig als de patiënt niet kan slapen. Om samen de nacht door te komen. Om 's morgens te horen van de partner, ik heb lekker geslapen. En kan er vandaag weer tegen.

Het voelt goed als de patiënt je 's avonds argwanend bekijkt. ’s Nachts zorgen en verdriet met je deelt. ’s Morgens zegt "wat fijn dat je er was." Het is goed dit werk te kunnen doen.

Wil Martens
VPTZ Vrijwilliger Zuid- West Achterhoek